ไปถ่ายรูปกับเอกวันซ้อมรับปริญญาที่ลาดกระบังมา
เจอเพื่อนๆ ที่ปั๊มปิโตรนาสใกล้ๆ โรงเรียน มีผู้ร่วมขบวนอยู่ราวๆ 11 คน ได้นะ แบ่งไปรถสองคัน รถบีกับรถเจ็ง
แต่กว่าจะได้ออกจากปั๊มก็สิบโมงครึ่งได้แล้วมั้งนะ?

เออ นึกอะไรไม่ค่อยออกเหมือนกัน
รู้แต่ว่าไปถึง เจอเอก ถ่ายรูปกัน เอาของให้เอก แล้วก็ไม่มีอะไรมากมาย
เอกก็วุ่นวายอยู่กับรุ่นพี่รุ่นน้องและเพื่อนๆ ของมัน อยู่ได้สักพักก็มีเพื่อนๆ กลุ่มนึงกลับไปก่อน
เนื่องจากเจ็งต้องรีบกลับไปทำงาน (โดดมางานรับปริญญาเอกโดยบอกที่ทำงานว่า "ไปพบลูกค้า" เปรี้ยวจริงๆ เลยเจ็ง ชอบๆๆ :-D)

ที่เหลืออยู่กันต่อก็มีบี โจ้ เต้ ปิน เป้ แล้วก็เรา เดินไปเดินมากับเอก (เพราะไม่รู้จะไปไหนนี่ รู้จักอยู่คนเดียว)
พี่ช่างภาพของเอกก็แรงดีไม่มีตก มีรูปฮาๆ เพียบทีเดียวหลังจากสาวๆ กลับไปแล้ว
ก็สนุกดีไม่มีอะไร
ได้ประมาณนึงนะ สามโมงครึ่ง(??)ก็กลับละ
ไม่แน่ใจเรื่องเวลาเพราะไม่ได้ดูนาฬิกาเลยซักครั้ง +_+

ขอบคุณณรงค์ศักดิ์ที่ถือของให้ และขอบคุณโจ้ด้วยที่ช่วยกันดึงเราเข้าและออกจากไอ้บ่อน้ำนั่นได้

บีขับรถกลับมาอย่างไรไม่อาจทราบได้ เพราะพอได้มุมที่เหมาะสม เราก็หลับไปเลย
ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ใกล้ๆ ถึงเส้นสุขุมวิทแล้ว ไม่นานบีก็พาพวกเราทั้งหมดไปถึงเซ็นทรัลพระราม 3 ได้โดยสวัสดิภาพ

พอกลับมาเจอป้ากับอี่ที่แสตนบายรออยู่แล้ว
แก้วตากับณรงค์ซี่ผู้หิวโหยจึงออกหากิน โจ้กับบีก็เหมือนกัน
ไม่มีใครได้กินข้าวเลย T^T เออพอมาคิดตอนนี้ก็เห็นใจเอกชัยเหมือนกันแฮะ มันเหนื่อยกว่าเราทั้งหมดแถมมันยังไม่ได้กินข้าวอีก
กินเสร็จ 5 โมงครึ่ง แก้วตากับณรงค์ซี่ก็จรลีกลับบ้าน ณรงค์ซี่ต้องไปคุมองและกลับไปบ้านที่พระราม 2 ส่วนแก้วตารีบไปเพราะวันนี้เดี๋ยวที่บ้านฉลองวันเกิดให้พี่เก่ง ไม่เจอพี่เก่งนานเป็นเดือนแล้ว

ยังไม่ 6 โมงก็มาถึง และพอถึงปุ๊บเราก็เจอพี่เก่งและญาติพี่น้องหลายคนอยู่
ทักทายเสร็จปุ๊บ พุ่งไปที่โซฟา
...
แล้วก็หลับไปเลย -*-

รู้สึกตัวอีกทีตอนพี่เก่งมาเขี่ยๆ ที่ขาแล้วถามว่า
"กินเค้กป่าว เก็บไว้ให้ในตู้เย็น"
เง้อออออ เราพลาดช็อตเป่าเทียนไปซะแล้ว >_<
ตกลงรีบกลับมาเพื๊อ???

แต่ไม่เป็นไร
รีบกลับมานอนก็ยังโอเค หลับไม่รู้เรื่องเลยทีเดียว =_=
ใครรับปริญญาทีไรเหนื่อยหมดสภาพทุกที แต่ก็สนุกทุกทีเหมือนกัน :-)

ก็...รู้สึกดีๆ นะที่ได้เห็นความสำเร็จของเพื่อนอีกคนหนึ่งในวันนี้ :-)

Kaew

ปล. เคยเป็นกันมั้ย? อยู่กับใครคนหนึ่งมาทุกวัน...ทุกวัน แล้วพอวันหนึ่งไม่ได้เจอกันจะรู้สึกเหมือนมีบางอย่างหายไป วันหนึ่งที่ไม่ได้เห็นหน้ากันแล้วรู้สึกแปลกๆ ต่อให้อยู่ท่ามกลางคนเยอะแยะและเพื่อนหลายคน แต่ก็ยังรู้สึกแปลกๆ อยู่ดี

ปล2. อยู่กับใครคนหนึ่งที่เราคุยกันด้วยภาษาของเรามาทุกวัน จนมันติดปาก มาวันนี้จะคุยกับคนอื่นๆ ก็รู้สึกว่าพูดไม่ค่อยคล่องปาก

ปล3. เริ่มง่วงอีกแล้วนะเนี่ย +_+ จะนอนอะไรนักหนา ในรถบีก็นอน กลับมาก็นอนอีก

ปล4. ที่แยกรามคำแหง เวลารถติดชอบมีลุงคนหนึ่งเดินมาขายตั๊กแตนสาน เจอแกตรงนี้มาสองสามวันแล้วก็ได้แต่คิดในใจว่าถ้าเจออีกครั้งจะช่วยซื้อ ปรากฏว่าเมื่อวานขับรถจะไปพระราม 9 ก็เจอแก เลยช่วยซื้อตั๊กแตนมาหนึ่งตัว 20 บาท ตัวก็ใหญ่ ทำซะสวยเชียว ถึงแม้เราจะงกมาก แต่พอได้ทำอะไรแบบนี้บ้างก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน พอไปถึงเลยเอาไปอวดพี่ต้นด้วย แล้วก็เสียบโชว์ไว้ข้างๆ กำแพง

ปล5. ไปพระรามเก้า เก็บของ เคลียร์พื้นที่ ฯลฯ ช่วยกันกับพี่ต้น ไปกินข้าว พอคืนวันนั้นกลับมาถึงบ้านก็นึกได้ว่า ลืมน้องตั๊ก(แตน) ไว้ที่นั่นนี่นา

ปล6. ไม่เป็นไร ถ้ามันไม่เหี่ยวซะก่อน วันไหนได้ไปที่นั่นค่อยไปเอากลับมาละกัน

ปล7. ขับรถได้สบายดีจริง แต่ว่าพอน้ำมันลดลงทีก็อยากร้องไห้ที ครั้งที่แล่วไปเติมน้ำมันที่ปั๊ม แทนที่จะเปิดฝาน้ำมันให้เค้า ดันเปิดกระโปรงท้ายซะงั้น ฮากันตรึม 555+

ปล8. @The Sunrise Residence